Ga naar de inhoud 
Presolid Home
Het bos als achtertuin: groen wonen in 't Vaneker
’t Vaneker. Wie door deze nieuwbouwwijk ten noorden van Enschede rijdt, ziet royale kavels en moderne vrijstaande woningen. Maar een aantal historische gebouwen verraden het beladen verleden. Hier lag ooit het Zuidkamp, een voormalig militair terrein dat de Duitsers in 1940 aanlegden. De gebouwen moesten opgaan in het landschap, zodat het van boven op een Twents boerendorp leek. Deze historische gebouwen zijn nog steeds te vinden, maar inmiddels verbouwd en geïntegreerd in de woonomgeving. Zo vormt ’t Vaneker vandaag de dag een bijzondere mix van verleden en toekomst, waar historie en nieuwbouw letterlijk naast elkaar bestaan.
Als ik ’t Vaneker inrijd, heb ik niet meteen door dat deze plek een rijke geschiedenis kent. Grote nieuwbouwvilla’s doemen op nadat ik een tijd over bos- en landweggetjes reed, langs boerderijen, weilanden en bos. De huizen zijn allemaal vrijstaand, hebben een wisselende bouwstijl en zeer ruime kavels. Het volwassen groen valt me op, wat vaak mist in andere nieuwbouwwijken. Net zoals de Duitsers het ooit 85 jaar geleden bedachten, zie je nu nog steeds dat de gebouwen zijn ingebed in de groene omgeving. Wegen zijn niet recht toe recht aan, maar meanderen door de wijk. Het doet me denken aan een vakantiepark, maar dan met uit de kluiten gewassen vakantiehuizen.
De woning van Maartje en Jochem is omringd door groen.
De zwarte voordeur met aan weerszijden hoge houten balken vormt een stijlvolle entree.
De organische vormen in de tuin en de houten veranda versterken de natuurlijke uitstraling van de woning.
Een groen paradijsje naast het bos
Aan de rand van ’t Vaneker woont Jochem, met vriendin Maartje en zoon Lenny. Een prachtige locatie. Het bos is zo’n beetje hun achtertuin. ‘We vielen voor deze plek. We zitten midden in de natuur. Soms zien we hertjes lopen achter het huis,’ vertelt Jochem. Je ziet dat ze de uitstraling van hun woning zorgvuldig hebben uitgekozen. De schuurwoning met houten elementen van de Red Cedar, zwarte kozijnen, zwarte dakpannen en donkerrode bakstenen, sluit mooi aan bij de bosrijke achtergrond. De woning ontwierpen ze samen met Presolid Home, een bouwbedrijf gespecialiseerd in prefab houtskeletbouw.
‘We kwamen bij Presolid terecht via mijn broer,’ vertelt Jochem. ‘Die heeft ook zijn huis via hen laten bouwen. Dat beviel heel goed. Wij vonden het een groot voordeel dat alle elementen van tevoren in de werkplaats worden gemaakt. Zelfs de deuren en kozijnen zitten erin. Op het moment dat ze daadwerkelijk gaan bouwen, passen ze al die elementen in elkaar en staat er binnen 2 dagen een wind- en waterdicht huis. Je krijgt zelfs al de sleutel.’ De snelle bouw was voor Jochem en zijn vriendin één van de redenen om voor houtskeletbouw te kiezen. ‘Maar ook de akoestiek en het binnenklimaat zijn prettig,’ vertelt Jochem.’
Ik zit met Jochem in de werkkamer. De deur ernaartoe zit rechtsachter in de woonkamer, onopvallend achter de grote terracotta vakkenkast. Een mooie plek om ongestoord te werken. Zoontje Lenny eet een boterham. Jochem vertelt zichtbaar trots over hun bouwavontuur. Het fotoalbum dat ze van de bouw lieten maken, is net af. Ik blader erdoorheen. Van stuk grond, tot een koffietje op het ‘dakterras’ toen er nog geen dak op zat, naar een volledig huis. Het hele bouwproces duurde ongeveer een half jaar. ‘In juni 2023 ging de eerste schop de grond in. In januari 2024 woonden we er.’
“De akoestiek en het binnenklimaat van houtskeletbouw zijn prettig.”
Dat wonen bevalt tot nu toe goed. Jochem: ‘Je hebt de voordelen van het buitenleven, maar de stad om de hoek. Binnen 10 minuten fietsen we naar de binnenstad van Enschede, waar alle voorzieningen zijn. Ook ons werk is vlakbij. Komen we weer thuis, dan zijn we bijna in een andere wereld. Een fijne grote tuin voor Lenny en een woonwijk, waar het heel fijn opgroeien is voor kinderen. Het beste van 2 werelden.’
Oud en nieuw komen samen in de eethoek: de antieke secretaire voegt zich moeiteloos in het moderne interieur.
De glanzende Marazzi-tegels vormen een elegant accent in deze warme, eigentijdse keuken.
Vanuit de eetkamer en keuken kijk je uit op het omliggende groen.
Binnen: een combinatie van strak en sfeervol
Als Lenny zijn boterham op heeft, lopen we een rondje door het huis. De inrichting is strak, maar sfeervol. De houten elementen van buiten, komen terug in de inrichting binnen. De kleur terracotta is een terugkerend thema. Van terracotta accessoires tot terracotta buitenstoelen, tot de grote terracotta vakkenkast als blikvanger. Al is Jochem vooral trots op ‘oma’s kastje’, zoals Maartje en hij de 225 jaar oude secretaire liefkozend noemen. Het met notenhouten ingelegde kastje staat prominent in de kamer voor een houtenpaneel, met daarboven een moderne smartlamp in hexagon-vorm. ‘We vinden oud en nieuw, en materialen, hier heel mooi samen komen. Dit is ons favoriete plekje in het huis.’
De keuken is minstens zo sfeervol, met houten panelen en Marazzi-tegels op de zij- en achterwand. Het witte marmerlook werkblad maakt het geheel af. Het kookeiland nodigt uit tot lange avonden natafelen. ‘De inrichting deden we voornamelijk op gevoel,’ zegt Jochem. ‘We wilden bijvoorbeeld graag een gietvloer, maar geen steriele uitstraling. Dan lijkt het net alsof je in een ziekenhuis bent. Dus kozen we voor een gietvloer met flakes. Dat maakt het speelser. Maartje en ik zaten gelukkig vaak op één lijn. Waar ik soms iets strakker mooier vind, houdt zij net iets meer van warm en speels. Daar hebben we een mooie middenweg in gevonden. We zijn heel blij met het eindresultaat.’
Boven zet deze lijn zich voort. De trap is bekleed met een lichte houtsoort en is opvallend breed. De overloop baadt in het licht dankzij een groot raam aan de voorzijde van het huis. De hele bovenverdieping voelt ruim, overzichtelijk en rustig. Maar toch sfeervol en persoonlijk, zoals het bosdierenbehang van Lenny’s kamer. Een leuke knipoog naar het uitzicht vanuit zijn raam.
Organische vormen en weelderige bloemen
Hoewel het huis van binnen prachtig is ingericht, is mijn persoonlijke favoriet de tuin. De bloemenperken en het gazon zijn niet strak en rechtlijnig, maar hebben organische vormen die goed passen bij de wijk en de bosrijke omgeving. De twee overkappingen bij het huis en het schuurtje zien eruit als heerlijke plekjes om te vertoeven tijdens warme zomeravonden. De weelderige bloemen fleuren het geheel op. ‘Een kennis ontwierp de tuin en legde hem aan. Hij kwam wekenlang dagelijks hier. Dat maakt de tuin extra bijzonder.’ vertelt Jochem.
Toch was de aanleg niet zonder uitdagingen. Het perceel van de achterburen ligt hoger, waardoor regenwater makkelijk hun kant op stroomt. Daarom maakten ze een wal in de tuin en een verdiept vlondergedeelte met muurtje om het water op te vangen. Daarnaast verplichte de gemeente om regenwater te bergen op eigen kavel. ‘We hebben nu een grote waterberging onder de oprit, met infiltratiekratten. Daarmee wordt regenwater langzaam opgenomen in de grond. Dat hoort bij de regels hier. Sommige buren hebben een vijver aangelegd. Wij hebben het zo opgelost.’
Door het grote raam en de lichte tegels oogt de badkamer ruim en sereen.
De overloop baadt in het licht dankzij het grote, driehoekige raam.
“Als je binnen bent voelt het alsof je een eigen plekje hebt in het bos.”
Een plek om te delen
Jochem vertelt met veel liefde over het huis en alles keuzes die ze maakten. Hij is duidelijk trots en het is zelfs een plek die ze graag met anderen delen. Als laatste neemt Jochem mij mee naar de studio die via de keuken, maar ook met een eigen ingang, te betreden is. ‘De ruimte heeft een eigen woonkamer, keuken en badkamer. We hebben het laten bouwen voor logées.’ Geen straf als je op dit prachtige plekje mag logeren.
Een hint naar het verleden
Het is tijd om afscheid te nemen. Op de terugweg let ik iets beter op de sporen uit het verleden, waar Jochem mij over vertelde. Als ik de wijk uitrijd, valt het wachtershuisje mij ineens op, waar ik op de heenweg straal voorbij ben gereden. Een stille herinnering aan de militaire tijd van het Zuidkamp. Het contrast kan haast niet groter: waar vroeger soldaten surveilleerden, spelen nu kinderen in groene tuinen. Het verleden ligt hier nooit ver weg, maar juist dat maakt wonen in ’t Vaneker zo bijzonder.
De houtaccenten komen ook terug in de slaapkamer.
Net als beneden is de inrichting boven minimalistisch en warm.
BOUWER AAN HET WOORD
Ruud ten Brinke van Presolid Home
‘Jochem en Maartje kwamen bij ons, omdat hun voorkeur uitging naar houtskeletbouw. Wij kiezen bewust voor deze bouwmethode vanwege de efficiënte manier van bouwen, maar ook het comfortabele klimaat en de fijne akoestiek. Daarnaast past het goed in de huidige tijdsgeest waarin duurzaamheid en respect voor de natuur steeds belangrijker zijn. Bij het ontwerpen van een huis streven we ernaar om een woning te realiseren die volledig aansluit bij de wensen van de bewoners, maar ook eer doet aan de omgeving. In dit geval de bosrijke achtergrond. Jochem en Maartje waren daar ook naar op zoek, dus dat was een mooie combinatie. Samen met onze huisarchitect Building Design Architectuur kwamen ze op deze eigentijdse schuurwoning uit. Wat ik bijzonder vind aan deze woning? Het buiten- en binnenleven komen mooi samen. De buitenkant sluit mooi aan bij de omliggende natuur. Maar de omliggende natuur komt ook naar binnen. Vanuit de keuken kijk je door de openslaande deuren naar de prachtig aangelegde tuin, die naadloos overloopt in het bos daarachter. Maar tegelijkertijd is het huis wel superstrak afgewerkt en toch persoonlijk en warm. Als je binnen bent voelt het alsof je een eigen plekje hebt in het bos.’
